Pierwszy francuski "Krajowy plan działań przeciwko handlowi ludźmi"
Dodane dnia 29.05.2014
14 maja 2014 roku rząd Francji opublikował pierwszy "Krajowy plan działań przeciwko handlowi ludźmi".
Zadaniem planu jest stworzenie podstaw spójnej polityki rządu w dziedzinie przeciwdziałania handlowi ludźmi we wszystkich jego formach: przekazywania, niewolnictwa, niewolnictwa domowego, pracy przymusowej, handlu organami, zmuszania do popełniania przestępstw i zmuszania do żebractwa. Ma on również angażować wszystkich aktorów w bardziej skoordynowany sposób i zracjonalizować ich działania. Plan jest drugim obok nowej legislacji (ustawa z 5 sierpnia 2013 o dostosowaniu różnych przepisów w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości do prawa Unii Europejskiej i zobowiązań międzynarodowych Francji oraz proponowana na rok 2014 ustawa o zwalczaniu systemu prostytucji) instrumentem mającym wzmocnić system przeciwdziałania handlowi ludźmi we Francji.
Plan jest dostosowany do francuskiej specyfiki. W ocenie jego autorów, Francja jest przede wszystkim krajem docelowym, choć ze względu na swoje położenie geograficzne stała się również ważnym krajem tranzytowym. Handel ludźmi jest rozpatrywany w szerszym kontekście rozwoju międzynarodowych sieci przestępczości zorganizowanej. Większość ofiar we Francji wykorzystywana jest w prostytucji. Pochodzą one głównie z krajów Europy Wschodniej, Afryki Subsaharyjskiej (szczególnie Nigeria), Maghrebu oraz Brazylii i Chin. Ilość prostytutek we Francji szacuje się na 20 000 – 40 000, a 90% z nich pochodzi z innych krajów.
Autorzy Planu za główne wyzwania uznają: identyfikację ofiar (która jest według nich w stanie embrionalnym), ujednolicenie zarządzania przeciwdziałaniem handlowi ludźmi (obecnie jest w różnym stopniu zorganizowane w ramach poszczególnych terytoriów), powiązania prostytucji z przestępstwem handlu ludźmi, zapewnienie ofiarom ochrony i możliwości dochodzenia ich praw, wypełnienie ciążących na Francji zobowiązań międzynarodowych.
Autorzy zauważają również, że w niepokojącym tempie rośnie we Francji liczba nieletnich zmuszanych do żebractwa, popełniania przestępstw i wykorzystania seksualnego. Zbyt długo polityka rządu ignorowała sytuację dzieci – ofiar handlu ludźmi.
Plan Działań zawiera 3 Priorytety, w ramach których przewidziano 23 działania (mesures).
Najważniejsze działania przewidziane we francuskim Planie Działań Przeciwko Handlowi Ludźmi
Identyfikacja i ochrona ofiar
- Utworzenie 50 stanowisk mediatorów kulturowych, wspomagających działania prewencyjne i wykrywanie przestępstw powiązanych z handlem ludźmi.
- Kształcenie wszystkich profesjonalistów mogących mieć styczność z ofiarami i wstępnie je zidentyfikować.
- Szeroka kampania społeczna przewidziana na rok 2014.
- Zapewnienie możliwości pobytu wszystkim ofiarom, niezależnie od ich sytuacji.
- Ułatwienie administracyjnej rejestracji (domicilation administrative) dającej możliwość uzyskania zasiłku, dostępu do opieki zdrowotnej, karty pobytu.
- Tworzenie miejsc zamieszkania dla ofiar handlu ludźmi, w ramach nowych rozwiązań przewidzianych w wieloletnim planie zwalczania ubóstwa i integracji społecznej.
- Rozwój mechanizmu Ac.Se – bezpiecznych chronionych ośrodków dla ofiar.
- Stworzenie możliwości wyjścia z prostytucji.
- Rozwiązania wspierające małoletnich będących zarówno ofiarami, jak i sprawcami.
Ściganie przestępstwa handlu ludźmi
- Mobilizacja policji i żandarmerii, sądów i Tracfin (francuskiej agencji do walki z nielegalnymi przepływami finansowymi).
- Rozpoznanie kompetencji inspektorów pracy w obszarze handlu ludźmi do pracy przymusowej, niewolnictwa i praktyk podobnych do niewolnictwa.
- Okólnik w kwestii polityki karnej wspierający kwalifikację czynów jako handel ludźmi.
Rozwój całościowej polityki przeciwdziałania handlowi ludźmi
- Utworzenie dedykowanych funduszy dla ofiar handlu ludźmi i reintegracji osób uprawiających prostytucję w roku 2015.
- Utworzenie systemu zarządzania przeciwdziałania handlowi ludźmi na poziomie krajowym i lokalnym.
- Międzyresortowy program badań i gromadzenia danych statystycznych na temat handlu ludźmi.
- Stworzenie mapy instytucji i organizacji wspomagających ofiary.
- Utworzenie niezależnej instytucji krajowego sprawozdawcy, dokonującej ewaluacji działań państwa w dziedzinie zwalczania handlu ludźmi.